Monday, April 9, 2012
Wednesday, December 7, 2011
စာရင္းကိုင္ (1)
စာရင္းကိုင္အလုပ္တခုတည္းကုိ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လုံးလုပ္လာခဲ့တဲ့လူအေနနဲ႕
ဘာေတြမ်ားထူးသြားသလဲလုိ႕ျပန္ေတြးၾကည့္မိတယ္။
အျခားလူေတြေတာ့မသိဘူး
ကၽြန္မကေတာ့ အျမဲတမ္း ေရတြက္ ေနမိတယ္ count down လုပ္ေနတာေလ။
ဥပမာ အ၀တ္ေလွ်ာ္ဘုိ႕ ေရပုံးထဲကုိ ေရျဖည့္တုိင္း တစ္ႏွစ္သုံးေလး လုိက္ေရေနမိတယ္။
သတိထားမိလုိက္ေတာ့မွာ ေရပုံးထဲ ေရျပည့္ေအာင္ထည့္လုိက္ျပီးတာဘဲ
ဘယ္ႏွစ္ခြက္ျဖစ္ျဖစ္ေလ
ေနာက္ျပီး ေလွခါးတက္ရင္း သတိမထားမိရင္ တစ္ထစ္ႏွစ္ထစ္ ေရေနမိတာပါဘဲ။
သိစိတ္က တြက္စရာမလုိပါဘူးေလလုိ႕ သိေပမဲ့
မသိစိတ္က အျမဲတမ္း ေနရာတကာ တြက္မိေနလုိ႕
စာရင္းကုိင္အမ်ားစုက အပ်ိဳၾကီးေတြ ျဖစ္ေနေလရဲ႕
Wednesday, November 30, 2011
တည္ၾကည္ျခင္း
သူတုိ႕လုပ္ငန္းခြင္မွာ ဆက္ရပ္တည္ဘုိ႕ ခက္ခဲလာတာနဲ႕
ကၽြန္မက ၾကားထဲကေန အလုပ္အသစ္တခုကုိ ဆက္သြယ္ေပးမိတယ္။
လုပ္ငန္းအသစ္မွာ ကၽြန္မနဲ႕ တကၠသုိလ္မွာ အတန္းတူ အေဆာင္တူ ေနခဲ့တဲ့
သူငယ္ခ်င္းက Finance Manager ေပါ့။
သူက အဲ့ဒီအလုပ္မွာ (15)ႏွစ္ေလာက္ရွိေနျပီ
သူ႕ကုမၸဏီက MICT ထဲမွာရွိျပီး Oversea အထိ လုပ္ငန္းခ်ဲ႕ထြင္ထားတဲ့ အလုပ္ေပါ့။
သူ႕ဆီမွာ လူလုိတယ္ေျပာထားဘူးေတာ့ ကၽြန္မညီမေလးႏွစ္ေယာက္ကုိ သူ႕ဆီ ဖုံးဆက္ျပီး
မိတ္ဆက္ေပးလုိက္ပါတယ္။ က်န္တာ သူတုိ႕ဆက္လုပ္ေလ။
ကၽြန္မ လုပ္ေပးႏိုင္တာျပီးျပီဆုိျပီ ေနလုိက္တာေပါ့။
သူတုိ႕ အင္တာဗ်ဴးခ်ိန္းၾကတယ္။
အလုပ္ေဟာင္းကုိထြက္တယ္။
အလုပ္အသစ္ေျပာင္းမယ္ေျပာပါတယ္။
အလုပ္ေဟာင္းမွာ လစာ (2)သိန္း ရျပီး အလုပ္အသစ္မွာ လစာ (1.6)သိန္း ေလ်ာ့ရေပမဲ့
အလုပ္ေဟာင္းရဲ႕စိတ္ဖိစီးမႈကို မခံႏိုင္တာ
အလုပ္သစ္မွာ အေတြ႕အၾကဳံသစ္ေတြ ရႏိုင္တယ္ဆုိျပီး ေျပာင္းဘုိ႕ စီစဥ္ၾကတယ္ေပါ့။
ဒါက ပုံမွန္အတုိင္းဆုိ အလုပ္သစ္မွာ အုိေကေပါ့။
ခုေတာ့ အလုပ္သစ္မွာ လစာကုိ (1.6)သိန္းေျပာထားေပမဲ့
စဆင္းတဲ့ေန႕မွာ လစာကုိ (1.2)သိန္းလုိ႕ေျပာင္းေျပာတာ
အစမ္းခန္႕ကာလမွာ လစာ(1.2)သိန္းရဲ႕ 70% ကုိဘဲေပးမွာ
စာခ်ဳပ္ကုိ (2)ႏွစ္လက္မွတ္ထုိးရမွာေတြကုိေျပာလာပါတယ္ဆုိျပီး
ကၽြန္မဆီကုိ ဖုံးဆက္လာပါတယ္။
အဲဒီအေၾကာင္းအရာေတြက
အင္တာဗ်ဴးခ်ိန္မွာ တခါတည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရမွာ
အလုပ္စဆင္းတဲ့ေန႕မွ ေျပာရမဲ့ကိစၥေတြမဟုတ္ဘူး။
ကၽြန္မညီမေလးနွစ္ေယာက္လဲ ေတာ္ေတာ္ေလး တုန္လႈပ္သြားပုံရတယ္
သူတုိ႕ဘာဆက္လုပ္ရမလဲတဲ့။
ကၽြန္မက ငါသာဆုိရင္ ေနာက္ထပ္ အလုပ္အသစ္ထပ္ရွာမယ္
အဲ့လုိ အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာတဲ့ လုပ္ငန္းမ်ိဳးကုိ ၀င္ကုိ မ၀င္ဘူးလုိ႕ ေျပာမိတယ္။
သူတုိ႕ကလဲ သေဘာေပါက္သြားတယ္ ထင္ပါတယ္။
အလုပ္အသစ္ကုိ အဲ့လုိမ်ိဳးေတြျဖစ္ေနရင္ေတာ့ မ၀င္ႏိုင္ပါဘူးလုိ႕ေျပာျပီး
တခါတည္း ထျပန္ခဲ့ၾကတယ္။
အဲဒီအျဖစ္ကေလးကုိ ကၽြန္မစိတ္ထဲ တႏုံႏုံျဖစ္ေနတယ္။
အင္တာဗ်ဴးတဲ့ Finance Manager နဲ႕ အလုပ္ေလွ်ာက္တဲ့ဘက္
ႏွစ္ဖက္စလုံးမွာ ေဒၚစု စကားငွားသုံးရရင္ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈမရွိဘူး။
sales & marketing လုပ္တဲ့သူေတြက စကားကုိ နားေထာင္ေကာင္းေအာင္
ေျပာဘုိ႕ လုိေပမဲ့
Fiance and Account ပုိင္းမွာလုပ္တဲ့လူေတြဟာ စကားကုိ နားေထာင္ေကာင္းဘုိ႕ထက္
တိက်ေသခ်ာဘုိ႕ လုိတယ္။
ကၽြန္မကေတာ့ တည္ၾကည္ျခင္း ဆုိတဲ့ စကားလုံးေလးကုိဘဲ ထုိင္ေရရြတ္ေနမိတယ္။
Friday, October 21, 2011
ထားစရာမရွိတဲ့လူ.........စားစရာမရွိတဲ့လူ
တခါတေလမွာ နည္းနည္းခံစားရပါတယ္။
ကၽြန္မအလုပ္က ေရႊျပည္သာျမိဳ႕စြန္မွာပါ။
အလုပ္လာတဲ့လမ္းတေလွ်ာက္ လူမ်ိဳးစုံကုိ ျမင္ရတယ္။
တခါတေလ တံခါးမရွိဘဲ လမ္းေဘးေမးတင္ထားတဲ့အိမ္ထဲကုိေတာင္
လွမ္းျမင္ႏိုင္ပါေသးတယ္။
လိႈင္သာယာဘက္မွာ အလုပ္လုပ္တုန္းကလဲ
မနက္ခင္းမွာ ပုိင္တဲ့အိုးခြက္ပုဂံေတြ အေပါင္ဆုိင္ပုိ႕
ရတဲ့ေငြေလးရင္းျပီး ေစ်းေရာင္း
ညဘက္အျပန္ အေပါင္ဆုိင္၀င္ေရြး
ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ၾကရတဲ့လူေတြကိုလဲ
ျမင္ရတယ္။
အခုအလုပ္နားမွာ မိဘမဲ့ကေလးေတြကုိ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကလက္ခံျပီး
ေစာင့္ေရွာက္ထားရတာလဲေတြ႕ေန၇တယ္။
စာေပးစာယူတက္ျပီး ရုံးပိုင္းမွာ သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ေပးေနတဲ့ ညီမအစ္မႏွစ္ေယာက္ဆုိ
မနက္စာ မစားလာႏိုင္ဘဲ ရုံးကေကၽြးတဲ့ 11နာရီမွ ထမင္းတန္းစားၾကတာကုိလဲ သိရတယ္။
ရုံးပိတ္ရက္မွာ အိမ္မွာ ထမင္းစားမေကာင္းဘူးလုိ႕ ညည္းတဲ့
လုံျခဳံေရး၀န္ထမ္းေတြရဲ႕အသံကုိလဲ ၾကားရတယ္။
စား၀တ္ေနေရးဆုိတဲ့ ၀န္ထုတ္ၾကီးကုိ ထမ္းျပီး
ျမန္မာျပည္သူအမ်ားကေတာ့ မႏိုင္မနင္းေရွ႕ဆက္ေနရတယ္။
ဒါကတပုိင္းေပါ့။
သီတင္းကၽြတ္တုိင္း အရက္ပါတဲ့လက္ေဆာင္ျခင္းေတြ ၀ယ္ေပးရတာကုိ
စိတ္ကုန္ေနတုန္း
ဆင္းရဲမႈေလ်ာ့ခ်ေရးကုိေကာင္အထည္ေဖာ္ဘုိ႕ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့
လူၾကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ေျမးေမြးေန႕အတြက္
ျမန္မာျပည္မွာမရွိတဲ့အသီး ငါးမ်ိဳးေလာက္လိုခ်င္တယ္တဲ့
ဘန္ေကာက္နဲ႕ထုိင္၀မ္ကုိ ခ်က္ခ်င္းဖုံးဆက္မွာေပးရတယ္။
ညဘက္ အကင္လုပ္ဘုိ႕ ငါးပုဇြန္ေတြ လုိခ်င္ပါတယ္တဲ့။
အေအးခန္းစက္ရုံေတြက ယူျပီးပုိ႕ရတယ္။
ေျမးမိန္းခေလးမုိ႕ လက္၀တ္ရတနာ ေျပာင္ေျပာင္ေတြလဲ ေပးခ်င္ျပန္သတဲ့။
ကၽြန္မအလုပ္ရွင္ေတြရဲ႕ ဖုံးဆက္မွာၾကာခ်က္ေတြကုိ ျဖည့္စြက္ျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့
ေပးခ်င္တဲ့လူေတြမ်ားလုိ႕ ထားစရာေတာင္ ေနရာမရွိေတာ့တဲ့လူေတြကေန
စားစရာမရွိတဲ့လူေတြဆီ စီးဆင္းသြားဘုိ႕အတြက္...............................
ငတက္ဖ်ား............ကုိဘဲ အကူအညီေတာင္းေတာ့မယ္။
Wednesday, October 19, 2011
ျပတင္းေပါက္
ေလ၀၀ ရႈခြင့္မရလုိ႕လဲ အဆုတ္အားနည္းတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
ကုိယ္ပုိင္လြတ္လပ္ခြင့္မရတဲ့အေျခအေန
အပစ္တင္အေရာင္ေတြလႊမ္းတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မ်က္လုံးေတြကိုေရွာင္ဘုိ႕
ေနရာမရွိတဲ့အခါမွာ
လူေတြရဲ႕ျမင္ကြင္းကေပ်ာက္ကြယ္ဘို႕ ေစာင္ကိုေခါင္းမူးျခဳံအိပ္ရာက
ေလ၀၀ရႈခြင့္မရတဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲ ေ၀ဒနာေတြေပါ့။
ေလရဘုိ႕အတြက္ ေလ၀င္ႏိုင္တဲ့ ျပတင္းေပါက္လုိတယ္။
ျပတင္းေပါက္ကုိ မက္ေမာတဲ့လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႕
အ၀င္အထြက္တံခါးတစ္ခုဘဲအေပါက္ပါတဲ့အေဆာင္ခန္းကေလးကုိ
ခဏတုိင္းအမွတ္ရမိေသးတယ္။
အဲဒီအခန္းက ေလ၀င္ေပါက္သာမရွိတာ ကာထားတာက အထပ္သားမုိ႕
ေဘးအခန္းေတြရဲ႕ဆူညံသံေတြကေတာ့ အတားအဆီးမရွိ အျမဲ၀င္၀င္လာတယ္
ေလ၀င္ေပါက္မရွိတဲ့အေဆာင္ခန္းေလးရဲ႕ေရွ႕မွာေတာ့ ေလေတြတ၀ူး၀ူးတုိက္ေနတဲ့
လိပ္ျပာကန္ရွိတယ္
အဲဒီကန္ေဘးသြားျပီးေလရႈတာေပါ့။
မသိစိတ္က ျပတင္းေပါက္ကုိ စြဲလန္းေနတာျဖစ္မယ္
ကုိတာ ရဲ႕ ျပတင္းေပါက္မွ ၾကည့္သူရဲ႕စိတ္ကူးမ်ား စာအုပ္ကုိ ၀ယ္ျဖစ္တယ္။
ျပတင္းေပါက္ရွိမွ ေလ၀င္ႏိုင္သလုိ ျပတင္းေပါက္ကေနၾကည့္မွ
တကယ့္အျပင္ေလာကရဲ႕အျဖစ္အပ်က္ေတြကုိ ျမင္ႏိုင္မယ္ေလ။
ခုေတာ့ ျပတင္းေပါက္ (9)ေပါက္နဲ႕ ၀ရံတာ (2)ခုကုိ ရတယ္။
ဒါေပမဲ့ ျပင္ပက၀င္လာတဲ့ေလကုိဘဲ လုိခ်င္တာမုိ႕ အျခားအရာေတြကုိကာကြယ္ဘုိ႕
သံပန္းတပ္ဦးမွ ဆုိတဲ့အေတြးက ေရာက္လာတယ္။
မဆုံးႏိုင္တဲ့ ဘ၀လုိအပ္ခ်က္ေတြေပါ့။
အဲဒီလိုအပ္ခ်က္ေတြကုိ ျဖည့္ဘုိ႕
Air Condition ဖြင့္ထားတဲ့ မွန္လုံအခန္းထဲမွာ
ဘ၀တ၀က္ကုိေပးေနရတယ္။
စိတ္မြမ္းၾကပ္မႈေတြနဲ႕ေပါ့။
တေန႕မွာေတာ့ ေလတဟူးဟူးတုိက္ေနတဲ့ ျပတင္းေပါက္ေဘးမွာ
ဖ်ာကေလးခင္းျပီး စာအုပ္ကေလးေဘးခ် အိပ္ႏိုင္ရမယ္လုိ႕ အားတင္းရင္း.............
Tuesday, September 27, 2011
ဘူတန္ နဲ႕ အေမရိကန္
အလုပ္ခ်ိန္ျပင္ပနဲ႕ ပိတ္ရက္ေတြမွာ အပုိ၀င္ေငြရေအာင္ ဘာလုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲတဲ့။
ခ်က္ခ်င္းျပန္ေျဖလုိက္တယ္။
ပုိမရွာခ်င္နဲ႕ ေလွ်ာ့သုံးၾကလုိ႕။
တလ (15)သိန္းေလာက္ ၀င္ေငြရွိေနတဲ့ မိသားစု(4)ေယာက္ဘ၀မွာ
ေငြထပ္ရွာခ်င္ေသးသတဲ့။
ဘူတန္ႏိုင္ငံကုိ ကၽြန္မက စိတ္၀င္စားေနတာၾကာျပီ။
ဘုရင္ကေလးေခ်ာတာ ပညာတတ္တာလဲ ပါတာေပါ့။
ကၽြန္မ သူေဌးကေတာ့ အေမရိကန္ကုိ စိတ္၀င္စားသတဲ့။
လုိင္းမတူပုံမ်ား။
ဘဏ္ေခ်းေငြကိစၥေတြ ေဆြးေႏြးတုိင္း အျမဲၾကားရတဲ့စကားတခုရွိတယ္။
အေမရိကန္လုိ အေၾကြးထူတာ ကိစၥမရွိပါဘူးတဲ့။
သူ႕ကုိယ္သူ အားတင္းတဲ့စကားလုံးလားေတာ့ မသိဘူး။
ကၽြန္မကေတာ့ GDP Gross Domestic Product ကုိ အလုပ္သေဘာမွတ္ထားတာ။
တကယ္စိတ္၀င္စားတာက GNH Gross National Happiness ပါ။
ခ်မ္းသာတဲ့လူတုိင္း မေပ်ာ္ပါဘူး။
ကၽြန္မတုိ႕ပတ္၀န္းက်င္မွာ ခ်မ္းသာျပီးမေပ်ာ္တဲ့လူေတြ အမ်ားၾကီးဘဲ။
ဘူတန္ စဥ္းစားတဲ့ (4)ခ်က္ကုိ ၾကိဳက္တယ္။
(1) သာတူညီမွ်တဲ့ စီးပြားေရး
(2) သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းမႈ
(3) ယဥ္ေက်းမႈ ထိန္းသိမ္းမယ္
(4) ေကာင္းစြာ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္မယ္ တဲ့........
သူတုိ႕ကေတာ့ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြမုိ႕ အားလုံးအတြက္ စဥ္းစားၾကတာေပါ့။
ကၽြန္မကေတာ့ သာမန္စာရင္းကိုင္ကေလးဆုိေတာ့
ကုိယ့္ဘ၀တခု ကုိယ့္ပတ္၀န္းက်င္ေလးအတြက္ဘဲ စဥ္းစားႏိုင္တာေပါ့။
ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေကာင္းစြာစီမံႏိုင္မႈက အေရးၾကီးဆုံးမုိ႕
ဘူတန္ စတုိင္ နဲ႕ ဘ၀ကုိ တည္ေဆာက္သြားေတာ့မယ္။
Friday, September 16, 2011
လူရာ၀င္ျခင္း
လူရဲ႕လုိအင္ဆႏၵေတြက အကန္႕အသတ္မရွိဘူးတဲ့။
ဟုတ္ပါတယ္။ ေလာဘရဲ႕သားေကာင္ေတြမုိ႕
လူတုိင္းမွာ လုိအင္ေတြရွိေနတယ္။
ဒါကုိရရင္ေတာ့ ေပ်ာ္မွာလုိ႕ ထင္ခဲ့တယ္။
ဒါကုိရျပီးေတာ့လဲ ခဏေတာ့ ေပ်ာ္ပါတယ္။
ေနာက္တခုကုိ လုိခ်င္ျပန္တာပါဘဲ။
ကၽြန္မလဲ ေလာဘသားထဲက တစ္ေယာက္မို႕ အတူတူပါ။
စာေတြထဲမွာေတာ့ စိတ္လုိအင္ေတြ အဆင့္ဆင့္ျမင့္တက္လာတာကုိ ဖတ္ဖူးတယ္။
စား၀တ္ေနေရးကေတာ့ လူတုိင္းရဲ႕အေျခခံလုိအင္ေပါ့။
ျပည့္စုံျပီးေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ လုိအင္ေတြက ျမင့္ျမင့္လာတယ္ေျပာတယ္။
အဲဒီထဲကမွ ကၽြန္မ စိတ္၀င္စားတာက အသိအမွတ္ျပဳမႈလုိအင္ ပါ၊
လူေတြက တခုခုကုိစဥ္းစားရင္ ကုိယ္ၾကိဳက္လုိ႕ ဆုိတာထက္
အျခားလူေတြၾကိဳက္တာကုိ ပုိဦးစားေပးတာေတြ႕ရတယ္။
လူေတြကဲ့ရဲ႕ပစ္တင္ခံရမွာကုိေၾကာက္တယ္။
ဘုန္းၾကီးတပါးေဟာတာ ၾကားဘူးတယ္။
ကုိယ့္ဘ၀က သူမ်ား ပါးစပ္ဖ်ားမွာ အဆုံးမသတ္သြားေစနဲ႕တဲ့။
ပစ္တင္ေ၀ဖန္ခံရတဲ့အခါတိုင္းအားတင္းခဲ့ရတယ္။
တုိ႕ဘုရားေတာင္ အပစ္တင္ခံရတာရွိေသးတာဘဲလုိ႕ေပါ့။
အဲဒါေတြကုိ စဥ္းစားျဖစ္တာ အေၾကာင္းတခုရွိတယ္။
မေန႕က ကၽြန္မတုိ႕ လုပ္ငန္းအုပ္စုထဲက GM တစ္ေယာက္ ရုံးမွာ သတိလစ္ျပီး လဲက်သြားတယ္။
လြန္ခဲ့တ့ဲရက္ပိုင္းက ဟုိတယ္တစ္ခုမွာ လုပ္တဲ့ Product show ပြဲတခုအတြက္
စိတ္အားကုန္လုပ္ခဲ့တဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲ ရလာဒ္ဘဲ။
သူအလုပ္လုပ္ေနတာ သူ႕သမီးေလးဂုဏ္ရွိဘုိ႕တဲ့။
အေထြေထြမန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္ရဲ႕ သမီးဆုိတဲ့ ဂုဏ္ရွိေစခ်င္တာတဲ့။
သူေငြအတြက္ဆုိရင္ေတာ့ အိမ္ကကားကုိ taxi ထြက္ေမာင္းခ်င္တယ္တဲ့။
unlimited wants ေတြ ကုိျဖည့္ဘုိ႕အတြက္ က်ိဳးစားရင္း သူလဲသြားတာေလ။
ကၽြန္မလဲ ဒီေလာကသားထဲက တစ္ေယာက္ပါ လုပ္ငန္းရဲ႕ေတာင္းဆုိမႈ
BOD အဖြဲ႕၀င္ေတြရဲ႕ unlimited wants ေတြကုိ ျဖည့္ေနရတာပါဘဲ။
တကယ္ေတာ့ လူတုိင္းမွာ အတုိင္းအတာေတြရွိေနပါတယ္။
တခါတေလမွာ မျဖစ္ႏိုင္တာေတြကုိ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးလုိ႕
ရဲရဲတင္းတင္းေျပာဘုိ႕ သတၱိေမြးရပါမယ္။
အဲဒီသတၱိနဲ႕အတူ သူတုိ႕ဆီက ရမဲ့ အခြင့္အေရးဆုိတာကုိ လစ္လ်ဴရႈႏိုင္ရပါမယ္။
ရရွိထားတဲ့ အခြင့္အေရးနဲ႕ညီမွ်ေအာင္ လုပ္ဘုိ႕တာ၀န္ရွိပါတယ္။
ဒါေတြကုိ အခ်ိဳးညီေအာင္ ခ်ိန္ဆ တတ္ဘုိ႕ေတာ့
ကၽြန္မတုိ႕ အေတာ္ေလးက်ိဳးစားရပါဦးမယ္။
ခုေလာေလာဆယ္မွာေတာ့
အသိအမွတ္ျပဳမႈလုိအင္ေတြအတြက္
ခပ္ၾကမး္ၾကမ္းေျပာရရင္ လူရာ၀င္ခ်င္တာေတြအတြက္
ကၽြန္မတုိ႕ရွိေနပါတယ္ဆိုတဲ့ ကုိယ္ပုိင္ဘ၀နဲ႕ အခ်ိန္ေတြ
ေပ်ာက္ကြယ္ေနပါတယ္။
တကယ္ဆုိး၀ါးတဲ့
လူရာ၀င္ျခင္း
